Post-1947 India (Policies & Developments)

அறிமுகம்

1947 இல் இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்ததைத் தொடர்ந்து வந்த காலம், நவீன அரசியல் மற்றும் நிர்வாக வரலாற்றில் மிகவும் உருமாற்றம் பெற்ற காலகட்டங்களில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது. தமிழ்நாடு அரசுப் பணியாளர் தேர்வாணையம் (TNPSC) தேர்வுகளுக்குத் தயாராகும் மாணவர்களுக்கு, 1947 க்குப் பிந்தைய இந்தியா (கொள்கைகள் மற்றும் மேம்பாடுகள்) என்ற துணைத் தலைப்பை நன்கு அறிந்துகொள்வது வெறும் கல்வி சார்ந்த பயிற்சி மட்டுமல்ல; இது ஒரு மூலோபாயத் தேவையாகும். இந்திய வரலாற்றின் இந்தக் கட்டம், ஒரு இறையாண்மை கொண்ட குடியரசின் கட்டமைப்பு வடிவமைப்பு, மொழி மற்றும் நிர்வாக எல்லைகளின் மறுசீரமைப்பு, நிலம் மற்றும் கல்விச் சீர்திருத்தங்களின் உருவாக்கம், விரிவான பொருளாதாரத் திட்டமிடலின் தொடக்கம் மற்றும் சிக்கலான சமூக-கலாச்சார இயக்கங்களை வழிநடத்துதல் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியது. TNPSC பாடத்திட்டம், காலனித்துவத்திற்குப் பிந்தைய கொள்கைகள் சமகால தமிழ்நாட்டையும் பரந்த இந்தியக் கூட்டமைப்பையும் எவ்வாறு வடிவமைத்தன என்பது குறித்த நுணுக்கமான புரிதலை வெளிப்படையாகக் கோருகிறது. இந்தத் துறையில் உள்ள வரலாற்று அறிவு, தனிப்பட்ட தேதிகள் அல்லது பெயர்களாக அல்லாமல், ஒன்றோடொன்று இணைக்கப்பட்ட கொள்கை கட்டமைப்புகள், அரசியலமைப்பு வழிமுறைகள் மற்றும் சமூக-பொருளாதார விளைவுகளாக சோதிக்கப்படுகிறது.

இந்த துணைத் தலைப்பிலிருந்து கேட்கப்படும் கேள்விகளின் அதிர்வெண் மற்றும் தன்மை ஒரு தெளிவான தேர்வு முறையை வெளிப்படுத்துகிறது. சமீபத்திய சுழற்சிகளில், அரசியலமைப்பு சார்ந்த அடிப்படைக் குழுக்கள், சமூக சமத்துவத்தை நிவர்த்தி செய்யும் முக்கிய ஆணையங்கள், முக்கிய வளர்ச்சித் திட்டங்கள் மற்றும் பிராந்திய அரசியல் இயக்கங்களுக்கும் தேசியக் கொள்கைக்கும் இடையிலான தொடர்பு ஆகியவற்றை ஆணையம் தொடர்ந்து சோதித்துள்ளது. உதாரணமாக, மாநில மறுசீரமைப்பு ஆணையத்தின் அமைப்பு, முதல் பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினர் ஆணையத்தின் அடையாளம், இராஜாஜி திட்டம் (Rajagopalachari Scheme) குறித்த கட்டடக்கலை விவரங்கள் மற்றும் வெள்ளம் திட்டம் (Operation Flood) ஆகியவற்றின் செயல்பாட்டு நோக்கம் குறித்த கேள்விகள் பல்வேறு வடிவங்களில் தோன்றியுள்ளன. தேவையான பகுப்பாய்வு ஆழமும் வளர்ந்துள்ளது. முந்தைய சுழற்சிகள் பெரும்பாலும் உண்மைத் தகவல்களை நினைவுபடுத்துவதில் கவனம் செலுத்திய நிலையில், சமீபத்திய தேர்வுகள், கருத்தியல் தெளிவு மற்றும் சூழல்சார் புரிதலை மதிப்பிடுவதற்கு, கூற்று-காரணம் வடிவங்கள், காலவரிசை வரிசைப்படுத்துதல் மற்றும் பல-கூற்று மதிப்பீடு ஆகியவற்றை அதிகரித்து வருகின்றன. இந்தக் மாற்றம் ஒரு பரந்த கல்வி நோக்கத்தை பிரதிபலிக்கிறது: கொள்கை நோக்கம், செயல்படுத்தல் உண்மை மற்றும் வரலாற்று விளைவு ஆகியவற்றுக்கு இடையே வேட்பாளர்கள் வேறுபடுத்தி அறிய முடியுமா என்பதை மதிப்பிடுவது.

இந்த துணைத் தலைப்பைப் புரிந்துகொள்ள மனப்பாடம் செய்வதற்கு அப்பால் செல்ல வேண்டும். சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய நிர்வாகத்தை ஆதரிக்கும் அரசியலமைப்புத் தத்துவம், மாநில மறுசீரமைப்பிற்கான நிர்வாக தர்க்கம், கல்வி மற்றும் நிலச் சீர்திருத்தங்களுக்கான சமூக-பொருளாதார நியாயம் மற்றும் மொழி மற்றும் கலாச்சாரக் கொள்கைகளை வடிவமைத்த அரசியல் இயக்கவியல் ஆகியவற்றை ஆர்வலர்கள் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். ஒரு துண்டு துண்டான காலனித்துவ நிர்வாகக் கட்டமைப்பிலிருந்து ஒரு ஒருங்கிணைந்த, ஜனநாயக மற்றும் வளர்ச்சி சார்ந்த குடியரசிற்கு மாறுவது நேர்கோடாகவோ அல்லது உராய்வு அற்றதாகவோ இல்லை. இது தீவிர நாடாளுமன்ற விவாதம், அரசியலமைப்பு கண்டுபிடிப்பு, அதிகாரத்துவ பரிசோதனை மற்றும் அடிமட்ட அணிதிரட்டல் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியது. ஒவ்வொரு கொள்கை முடிவும் கூட்டாட்சி அமைப்பு, சமூக நீதி, பொருளாதார நவீனமயமாக்கல் மற்றும் பிராந்திய அடையாளம் ஆகியவற்றிற்கு நீண்டகால தாக்கங்களை ஏற்படுத்தியது. TNPSC வேட்பாளர்களுக்கு, குறிப்பாக தமிழ்நாடு நிர்வாகச் சூழலில் செயல்படுபவர்களுக்கு, இந்த வரலாற்று அடித்தளம் சமகால நிர்வாக சவால்கள், இடஒதுக்கீட்டுக் கொள்கைகள், கல்வி கட்டமைப்புகள் மற்றும் வளர்ச்சி முன்னுரிமைகளை நேரடியாகத் தெரிவிக்கிறது.

இந்தத் துறையில் உள்ள கேள்விகளின் ஆழம் மற்றும் கடினம் பொதுவாக இடைநிலை முதல் மேம்பட்ட நிலை வரை இருக்கும். உண்மைத் தகவல்கள் ஆணையங்களின் பெயர்கள், குழுக்களின் அமைப்பு, திட்டங்கள் தொடங்கப்பட்ட ஆண்டுகள் மற்றும் அரசியலமைப்பு விதிகள் பற்றிய துல்லியமான அறிவை சோதிக்கின்றன. பகுப்பாய்வு கேள்விகள், கொள்கை நோக்கங்களுக்கும் விளைவுகளுக்கும் இடையிலான உறவை மதிப்பிடவும், ஒத்த பெயர்களைக் கொண்ட ஆணையங்கள் அல்லது திட்டங்களுக்கு இடையே வேறுபடுத்தவும், நிகழ்வுகளை சரியான காலவரிசைப்படி வைக்கவும் வேட்பாளர்களைக் கோருகின்றன. பொருத்துதல் மற்றும் குழுவாக்குதல் கேள்விகள் அடிக்கடி தோன்றும், பல கொள்கை முன்முயற்சிகள் மற்றும் அவற்றின் தொடர்புடைய அம்சங்கள் பற்றிய அறிமுகத்தை கோருகின்றன. மொழிப் போராட்டங்கள் அரசியலமைப்புத் திருத்தங்களை எவ்வாறு பாதித்தன, அல்லது கல்விச் சீர்திருத்தங்கள் காலனித்துவ மரபுகள் மற்றும் சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய தேசத்தைக் கட்டியெழுப்பும் கட்டாயங்களுக்கு எவ்வாறு பதிலளித்தன போன்ற வரலாற்று காரணங்களையும் தேர்வு சோதிக்கிறது.

இந்த அத்தியாயம், 1947 க்குப் பிந்தைய இந்தியா (கொள்கைகள் மற்றும் மேம்பாடுகள்) குறித்த விரிவான, அடிப்படைக் கொள்கை புரிதலை வேட்பாளர்களுக்கு வழங்குவதற்காக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. இது சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய கொள்கை உருவாக்கத்திற்கு வழிகாட்டிய கருத்தியல் மற்றும் அரசியலமைப்பு அடித்தளங்களை நிறுவுவதன் மூலம் தொடங்குகிறது. பின்னர் மாநில மறுசீரமைப்பு, கல்வி மற்றும் சமூக நீதி வழிமுறைகள், பொருளாதாரத் திட்டமிடல் மற்றும் வளர்ச்சித் திட்டங்கள், மற்றும் மொழி-கலாச்சாரக் கொள்கை கட்டமைப்புகள் பற்றிய விரிவான ஆய்வுகள் மூலம் தொடர்கிறது. ஒவ்வொரு பிரிவும் வரலாற்றுச் சூழல், கொள்கை பகுப்பாய்வு, அரசியலமைப்பு விதிகள் மற்றும் செயல்படுத்தல் இயக்கவியல் ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைக்கிறது. இந்த அத்தியாயம் உண்மையான தேர்வு கேள்விகளின் பயன்பாடுகள், போக்கு பகுப்பாய்வு, எதிர்கால கணிப்புகள், பொதுவான தவறுகள், நினைவாற்றல் உதவிகள் மற்றும் விரைவான திருத்தக் கட்டமைப்பு ஆகியவற்றுடன் முடிவடைகிறது. இந்த ஆய்வு தொகுதியின் முடிவில், வேட்பாளர்கள் இந்த துணைத் தலைப்பிலிருந்து நேரடி மற்றும் மறைமுக கேள்விகளை நம்பிக்கையுடன் எதிர்கொள்ள தேவையான பகுப்பாய்வு ஆழம், உண்மைத் துல்லியம் மற்றும் சூழல்சார் விழிப்புணர்வு ஆகியவற்றைப் பெற்றிருப்பார்கள்.

முக்கிய கருத்துகள் மற்றும் அடித்தளங்கள்

சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய சகாப்தம் காலனித்துவ நிர்வாகத்தின் தொடர்ச்சி அல்ல; அது ஒரு திட்டமிட்ட அரசியலமைப்பு மற்றும் நிர்வாக மறுசீரமைப்பு. 1947 க்குப் பிந்தைய கொள்கைகள் மற்றும் மேம்பாடுகளைப் புரிந்துகொள்ள, வேட்பாளர்கள் முதலில் தேசத்தைக் கட்டியெழுப்புவதற்கு வழிகாட்டிய அடிப்படைக் கருத்துக்களை உள்வாங்க வேண்டும். இந்தக் கருத்துக்கள் நவீன இந்திய நிர்வாகத்தின் அறிவுசார் மற்றும் கட்டமைப்பு கட்டிடக்கலையை உருவாக்குகின்றன. கீழே உள்ள ஒவ்வொரு பதமும் காலனித்துவத்திற்குப் பிந்தைய கொள்கை உருவாக்கம், நிர்வாக வடிவமைப்பு மற்றும் சமூக-பொருளாதார மாற்றத்தின் ஒரு முக்கிய தூணைக் குறிக்கிறது.

அரசியலமைப்பு குடியரசு (Constitutional Republic): அரசாங்கத்தின் ஒரு அமைப்பு, அங்கு உச்ச அதிகாரம் மக்களிடமும் அவர்களின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதிநிதிகளிடமும் உள்ளது, இது அரசாங்க அதிகாரத்தை வரம்புக்குட்படுத்தி அடிப்படை உரிமைகளுக்கு உத்தரவாதம் அளிக்கும் ஒரு எழுதப்பட்ட அரசியலமைப்பின் கீழ் செயல்படுகிறது. இந்தியா 1950 இல் இந்த மாதிரியை ஏற்றுக்கொண்டது, பிரிட்டிஷ் இந்திய கட்டமைப்பை ஒரு இறையாண்மை, சோசலிச, மதச்சார்பற்ற, ஜனநாயக குடியரசாக மாற்றியது.

கூட்டாட்சி அமைப்பு (Federal Structure): ஒரு அரசியலமைப்பு ஏற்பாடு, இது ஒரு மத்திய அதிகாரம் மற்றும் உறுப்பு பிராந்திய அலகுகளுக்கு இடையே அதிகாரத்தைப் பிரிக்கிறது, ஒவ்வொன்றும் குறிப்பிட்ட களங்களில் அரசியலமைப்பு ரீதியாக உத்தரவாதம் அளிக்கப்பட்ட சுயாட்சியைக் கொண்டுள்ளன. இந்தியாவின் கூட்டாட்சி பெரும்பாலும் அரை-கூட்டாட்சி (quasi-federal) என்று விவரிக்கப்படுகிறது, இது யூனியன் பட்டியல், மாநிலப் பட்டியல் மற்றும் பொதுப் பட்டியல் போன்ற வழிமுறைகள் மூலம் தேசிய ஒற்றுமையையும் பிராந்திய பன்முகத்தன்மையையும் சமநிலைப்படுத்துகிறது.

மாநில மறுசீரமைப்பு (State Reorganisation): மாநில அதிகார வரம்புகளை மொழி, கலாச்சார மற்றும் வரலாற்று யதார்த்தங்களுடன் சீரமைக்க உள் எல்லைகளை மறுவரையறை செய்யும் அரசியலமைப்பு மற்றும் நிர்வாக செயல்முறை. இந்த செயல்முறை காலனித்துவ கால மாகாணப் பிரிவுகளை அகற்றி நவீன இந்திய மாநிலங்களை நிறுவியது, நிர்வாகத் திறனையும் பிராந்திய பிரதிநிதித்துவத்தையும் அடிப்படையில் மறுவடிவமைத்தது.

சமூக நீதி கொள்கை (Social Justice Policy): வரலாற்று ஏற்றத்தாழ்வுகளை சரிசெய்ய வடிவமைக்கப்பட்ட அரசாங்க தலையீடுகள், குறிப்பாக சாதி, வர்க்கம் மற்றும் பிராந்திய ஏற்றத்தாழ்வுகளில் வேரூன்றியவை. இந்தக் கொள்கைகளில் இடஒதுக்கீடு முறைகள், நில மறுபகிர்வு திட்டங்கள், கல்வி உதவித்தொகைகள் மற்றும் விளிம்புநிலை சமூகங்களை மேம்படுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்ட இலக்கு நலத்திட்டங்கள் ஆகியவை அடங்கும்.

ஐந்தாண்டு திட்டங்கள் (Five-Year Plans): திட்டக் குழுவால் (Planning Commission) செயல்படுத்தப்பட்ட மையப்படுத்தப்பட்ட பொருளாதார மேம்பாட்டு கட்டமைப்புகள், வளங்களை ஒதுக்கவும், உற்பத்தி இலக்குகளை நிர்ணயிக்கவும், அடுத்தடுத்த ஐந்தாண்டு காலங்களில் தொழில்துறை, விவசாயம் மற்றும் உள்கட்டமைப்பு வளர்ச்சியை வழிநடத்தவும். இந்தத் திட்டங்கள் கலப்புப் பொருளாதார வளர்ச்சி மற்றும் அரசு தலைமையிலான நவீனமயமாக்கலுக்கான இந்தியாவின் உறுதிப்பாட்டை பிரதிபலித்தன.

மேம்பாட்டுத் திட்டம் (Developmental Scheme): வறுமை ஒழிப்பு, எழுத்தறிவு மேம்பாடு, விவசாய நவீனமயமாக்கல் அல்லது கிராமப்புற வேலைவாய்ப்பு போன்ற குறிப்பிட்ட சமூக-பொருளாதார நோக்கங்களை அடைய வடிவமைக்கப்பட்ட ஒரு கட்டமைக்கப்பட்ட அரசாங்கத் திட்டம். திட்டங்கள் வரையறுக்கப்பட்ட நிதி வழிமுறைகள், செயல்படுத்தும் முகவர் நிறுவனங்கள் மற்றும் செயல்திறன் குறிகாட்டிகள் மூலம் செயல்படுகின்றன.

மொழிவாரி கூட்டாட்சி (Linguistic Federalism): நிர்வாக எல்லைகள் மற்றும் பிராந்திய அரசியல் அடையாளங்கள் மொழி சமூகங்களைச் சுற்றி கட்டமைக்கப்படும் ஒரு நிர்வாக மாதிரி. இந்த கருத்து காலனித்துவ நிர்வாகத்தின் தன்னிச்சையான தன்மைக்கு ஒரு பதிலீடாக உருவானது மற்றும் இந்தியாவின் சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய பிராந்திய மறுசீரமைப்பின் ஒரு மூலக்கல்லாக மாறியது.

அரசியலமைப்புச் சபை குழு (Constituent Assembly Committee): குறிப்பிட்ட அரசியலமைப்பு விதிகள், அரசியலமைப்புத் திருத்தங்கள் அல்லது நிர்வாகக் கட்டமைப்புகளை வரைவு செய்ய பணிக்கப்பட்ட ஒரு சிறப்பு நாடாளுமன்ற அமைப்பு. இந்தக் குழுக்கள் நிபுணர் ஆலோசனை, ஒப்பீட்டு அரசியலமைப்பு பகுப்பாய்வு மற்றும் ஜனநாயக விவாதம் மூலம் செயல்பட்டு, பின்னர் பிணைப்பு பரிந்துரைகளை சமர்ப்பித்தன.

காலனித்துவ ஆட்சியிலிருந்து ஜனநாயக ஆட்சிக்கு மாறுவதற்கு தலைமைத்துவ மாற்றம் மட்டுமல்ல; அரசு-சமூகம் உறவுகளை முழுமையாக மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டியிருந்தது. காலனித்துவ நிர்வாகம் சுரண்டல், கட்டுப்பாடு மற்றும் அதிகாரத்துவ செயல்திறனுக்காக வடிவமைக்கப்பட்டது, பங்கேற்பு வளர்ச்சி அல்லது சமூக சமத்துவத்திற்காக அல்ல. சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய கொள்கை வகுப்பாளர்கள் ஒரு துண்டு துண்டான நிர்வாக நிலப்பரப்பு, பரவலான வறுமை, குறைந்த எழுத்தறிவு மற்றும் ஆழமாக வேரூன்றிய சமூக படிநிலைகளை மரபுரிமையாகப் பெற்றனர். அரசியலமைப்பு கட்டமைப்பு சட்டப்பூர்வ அதிகாரத்தை வழங்கியது, ஆனால் கொள்கை செயல்படுத்தலுக்கு நிறுவன கண்டுபிடிப்பு, அதிகாரத்துவ திறன் மேம்பாடு மற்றும் அரசியல் ஒருமித்த கருத்து தேவைப்பட்டது.

இந்த அடிப்படைக் கருத்துக்களைப் புரிந்துகொள்வது அவசியம், ஏனெனில் 1947 க்குப் பிந்தைய ஒவ்வொரு முக்கிய கொள்கை முடிவும் இவற்றால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டது அல்லது செயல்படுத்தப்பட்டது. 1956 இன் மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டம் (State Reorganisation Act), அரசியலமைப்பின் 3 வது பிரிவால் வழங்கப்பட்ட அரசியலமைப்பு அதிகாரம் இல்லாமல் செயல்படுத்தப்பட்டிருக்க முடியாது. இடஒதுக்கீட்டுக் கொள்கைகள் போன்ற சமூக நீதி வழிமுறைகளுக்கு அடிப்படை உரிமைகள் கட்டமைப்பிற்குள் கவனமாக அளவுத்திருத்தம் தேவைப்பட்டது. பொருளாதாரத் திட்டமிடல் திட்டக் குழுவின் (Planning Commission) நிறுவனக் கட்டமைப்பு மற்றும் அரசியலமைப்பால் நிறுவப்பட்ட நிதி கூட்டாட்சி (fiscal federalism) ஆகியவற்றைப் பொறுத்தது. மொழி இயக்கங்கள் மொழியை பிராந்திய அடையாளத்தின் ஒரு முக்கிய அங்கமாக அரசியலமைப்பு அங்கீகாரம் மூலம் சட்டபூர்வமான தன்மையைப் பெற்றன. ஒவ்வொரு கொள்கைத் துறையும் ஒரு குறிப்பிட்ட கருத்தியல் எல்லைக்குள் செயல்பட்டது, மேலும் பகுப்பாய்வு பிழைகளைத் தவிர்க்க வேட்பாளர்கள் இந்த எல்லைகளை அங்கீகரிக்க வேண்டும்.

சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய காலம் வளர்ச்சி சார்ந்த அரசு என்ற கருத்தையும் அறிமுகப்படுத்தியது, அங்கு அரசாங்கம் பொருளாதார நவீனமயமாக்கல், சமூக நலன் மற்றும் உள்கட்டமைப்பு உருவாக்கம் ஆகியவற்றிற்கு நேரடிப் பொறுப்பை ஏற்றுக்கொண்டது. இது சமூக-பொருளாதார விஷயங்களில் குறைந்தபட்ச அரசு தலையீடு என்ற காலனித்துவ மாதிரியிலிருந்து ஒரு முன்மாதிரியான மாற்றத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது. 1950 இல் நிறுவப்பட்ட திட்டக் குழு (Planning Commission), வள ஒதுக்கீடு, வளர்ச்சி இலக்குகளை நிர்ணயித்தல் மற்றும் துறைகள் முழுவதும் செயல்படுத்தலைக் கண்காணிப்பதன் மூலம் இந்த மாற்றத்தை நிறுவனமயமாக்கியது. 1953 இல் அமைக்கப்பட்ட மாநில மறுசீரமைப்பு ஆணையம் (State Reorganisation Commission), நிர்வாகத் திறனையும் கலாச்சார ஒருமைப்பாட்டையும் சமநிலைப்படுத்தும் எல்லை மாற்றங்களைப் பரிந்துரைப்பதன் மூலம் மொழிவாரி கூட்டாட்சி (linguistic federalism) கொள்கையை செயல்படுத்தியது. இந்த நிறுவன கண்டுபிடிப்புகள் வெறும் நிர்வாக மாற்றங்கள் அல்ல; அவை இந்தியாவின் ஜனநாயகப் பாதையை வரையறுத்த அரசியலமைப்பு பரிசோதனைகள்.

வேட்பாளர்கள் சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய கொள்கைகள் நிலையானவை அல்ல என்பதையும் அங்கீகரிக்க வேண்டும். அவை நாடாளுமன்ற விவாதம், நீதித்துறை மறுஆய்வு, அதிகாரத்துவ பின்னூட்டம் மற்றும் அடிமட்ட அணிதிரட்டல் மூலம் வளர்ந்தன. உதாரணமாக, கலேல்கர் ஆணையத்தின் (Kalelkar Commission) அறிக்கை ஆரம்பத்தில் வரையறுக்கப்பட்ட இடஒதுக்கீட்டு விதிகளைப் பரிந்துரைத்தது, ஆனால் அடுத்தடுத்த அரசியல் மற்றும் சமூக அழுத்தங்கள் விரிவான செயல்படுத்தலுக்கு வழிவகுத்தன. ஆரம்பக் கல்விக்கான இராஜாஜி திட்டம் (Rajagopalachari Scheme) பின்னர் மாற்றியமைக்கப்பட்டு பரந்த தேசியக் கட்டமைப்புகளில் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டது. வெள்ளம் திட்டம் (Operation Flood) ஒரு முன்னோடி பால் திட்டத்திலிருந்து நாடு தழுவிய விவசாயப் புரட்சியாக மாறியது. கொள்கைத் தொடர்ச்சி, மாற்றம் மற்றும் நீண்டகால தாக்கத்தை சோதிக்கும் பகுப்பாய்வு கேள்விகளுக்கு பதிலளிக்க இந்த பரிணாம பரிமாணத்தைப் புரிந்துகொள்வது மிக முக்கியம்.

1947 க்குப் பிந்தைய இந்தியா (கொள்கைகள் மற்றும் மேம்பாடுகள்) என்பதன் கருத்தியல் அடித்தளம் மூன்று ஒன்றோடொன்று இணைக்கப்பட்ட தூண்களை அடிப்படையாகக் கொண்டது: அரசியலமைப்பு அதிகாரம், நிறுவன கண்டுபிடிப்பு மற்றும் சமூக-பொருளாதார மாற்றம். அரசியலமைப்பு அதிகாரம் சட்டப்பூர்வ ஆணையும் நடைமுறை கட்டமைப்பையும் வழங்கியது. நிறுவன கண்டுபிடிப்பு கொள்கை செயல்படுத்தலுக்கான நிர்வாக இயந்திரத்தை உருவாக்கியது. சமூக-பொருளாதார மாற்றம் எழுத்தறிவு, வறுமை, விவசாய உற்பத்தித்திறன், சமூக சமத்துவம் மற்றும் பிராந்திய வளர்ச்சி ஆகியவற்றில் இந்தக் கொள்கைகளின் நிஜ உலக தாக்கத்தை அளவிட்டது. இந்தத் தூண்களில் தேர்ச்சி பெறுவது வேட்பாளர்களை உண்மைத் தகவல்களை நினைவுபடுத்துவதற்கு அப்பால் சென்று சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய நிர்வாகத்தின் வரலாற்று தர்க்கத்துடன் ஈடுபட உதவுகிறது.

TNPSC 2019, 2021, 2024 இல் சோதிக்கப்பட்டது, இந்த அடிப்படைக் கருத்துக்களை வேட்பாளர்கள் புரிந்துகொள்கிறார்களா என்பதை தேர்வு தொடர்ந்து மதிப்பிடுகிறது. ஆணையங்களின் அமைப்பு, திட்ட நோக்கங்கள் மற்றும் அரசியலமைப்பு குழுத் தலைமை குறித்த கேள்விகள் அனைத்தும் நிறுவன வடிவமைப்பு மற்றும் கொள்கை செயல்படுத்தல் ஆகியவற்றின் குறுக்குவெட்டை சோதிக்கின்றன. இந்த முக்கிய கருத்துக்களை உள்வாங்குவதன் மூலம், வேட்பாளர்கள் சிக்கலான கேள்விகளைப் புரிந்துகொள்ளவும், ஒத்த கொள்கை கட்டமைப்புகளுக்கு இடையே வேறுபடுத்தவும், வரலாற்று ரீதியாக துல்லியமான பகுப்பாய்வு பதில்களை உருவாக்கவும் முடியும்.

அரசியலமைப்பு கட்டமைப்பு மற்றும் மாநில மறுசீரமைப்பு

இந்தியாவின் உள் நிர்வாக எல்லைகளின் மறுசீரமைப்பு சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய சகாப்தத்தின் மிக முக்கியமான அரசியலமைப்பு மற்றும் நிர்வாக சாதனைகளில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது. 1947 க்கு முன்னர், பிரிட்டிஷ் காலனித்துவ நிர்வாகம் மாகாணங்களை மொழி, கலாச்சார அல்லது வரலாற்று ஒருமைப்பாட்டின் அடிப்படையில் அல்லாமல், மூலோபாய, பொருளாதார மற்றும் நிர்வாக வசதியின் அடிப்படையில் கட்டமைத்திருந்தது. உதாரணமாக, சென்னை மாகாணம் (Madras Presidency) தமிழ் பேசும் பகுதிகள், தெலுங்கு பேசும் கடலோரப் பகுதிகள், கன்னடம் பேசும் மலபார் மாவட்டங்கள் மற்றும் மராத்தி பேசும் கொங்கன் பிரதேசங்களை உள்ளடக்கியது. இந்த செயற்கை நிர்வாகக் கட்டமைப்பு நிர்வாகத் திறமையின்மை, கலாச்சார ஓரங்கட்டல் மற்றும் அரசியல் உராய்வை உருவாக்கியது. சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய அரசாங்கம், நிலையான ஜனநாயக ஆட்சிக்கு மொழி மற்றும் கலாச்சார யதார்த்தங்களுடன் ஒத்துப்போகும் நிர்வாக அலகுகள் தேவை என்பதை அங்கீகரித்தது.

மாநில மறுசீரமைப்புக்கான அரசியலமைப்பு வழிமுறை இந்திய அரசியலமைப்பின் 3 வது பிரிவின் கீழ் நிறுவப்பட்டது, இது புதிய மாநிலங்களை உருவாக்கவும், எல்லைகளை மாற்றவும் அல்லது தற்போதுள்ள மாநிலங்களின் பெயர்களை மாற்றவும் பாராளுமன்றத்திற்கு அதிகாரம் அளிக்கிறது. இருப்பினும், எல்லை மாற்றங்களின் அரசியல் உணர்திறன், முன்மொழிவுகளை மதிப்பீடு செய்யவும், நிர்வாக சாத்தியக்கூறுகளை மதிப்பிடவும், சமச்சீர் தீர்வுகளைப் பரிந்துரைக்கவும் ஒரு பிரத்யேக ஆணையம் தேவைப்பட்டது. மாநில மறுசீரமைப்பு ஆணையம் (State Reorganisation Commission) 1953 டிசம்பர் 22 அன்று ஃபசல் அலி (Fazl Ali) தலைமையில், கே. எம். பணிக்கர் (K. M. Panikkar) மற்றும் ஹெச். என். குன்ஸ்ரு (H. N. Kunzru) ஆகியோரை உறுப்பினர்களாகக் கொண்டு அமைக்கப்பட்டது. இந்த குறிப்பிட்ட அமைப்பு வரலாற்று ரீதியாக முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது மற்றும் அதன் துல்லியமான நினைவுகூறல் தேவைகளுக்காக தேர்வு சுழற்சிகளில் சோதிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த ஆணையம் விரிவான பொது ஆலோசனைகள், நிபுணர் சாட்சியங்கள், நிர்வாக சாத்தியக்கூறு ஆய்வுகள் மற்றும் ஒப்பீட்டு அரசியலமைப்பு பகுப்பாய்வு மூலம் செயல்பட்டு, பின்னர் அக்டோபர் 1955 இல் தனது அறிக்கையை சமர்ப்பித்தது.

ஆணையத்தின் பரிந்துரைகள் இந்தியாவின் கூட்டாட்சி அமைப்பை அடிப்படையில் மாற்றியமைத்தன. மாநில உருவாக்கத்திற்கான ஒரே அடிப்படையாக மொழிவாரி அளவுகோல்களை அது நிராகரித்தது, நிர்வாகத் திறன், பொருளாதார சாத்தியக்கூறு மற்றும் வரலாற்றுத் தொடர்ச்சி ஆகியவையும் முக்கியம் என்பதை அங்கீகரித்தது. மாறாக, மொழி அடையாளத்தையும் நிர்வாக நடைமுறைத்தன்மையையும் சமநிலைப்படுத்தும் பல-அளவுகோல் அணுகுமுறையை அது முன்மொழிந்தது. இதன் விளைவாக, 1956 இன் மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டம் (States Reorganisation Act) இந்தியாவை பதினான்கு மாநிலங்களாகவும் ஆறு யூனியன் பிரதேசங்களாகவும் மறுசீரமைத்தது, நவீன நிர்வாக வரைபடத்தை நிறுவியது. உதாரணமாக, தமிழ்நாடு, முன்னர் சென்னை மாகாணம் (Madras Presidency), திருவிதாங்கூர்-கொச்சி (Travancore-Cochin) மாநிலம் மற்றும் புதுக்கோட்டை (Pudukkottai) சமஸ்தானம் முழுவதும் சிதறிக்கிடந்த தமிழ் பேசும் மாவட்டங்களின் மொழிவாரி ஒருங்கிணைப்பிலிருந்து உருவானது. இந்த ஒருங்கிணைப்பு வெறும் நிர்வாக ரீதியானது மட்டுமல்ல; இது பிராந்திய அடையாளத்தை வலுப்படுத்திய ஒரு அரசியல் மற்றும் கலாச்சார ஒருங்கிணைப்பாகும், அதே நேரத்தில் தமிழ்நாட்டை இந்தியக் கூட்டமைப்பில் ஒருங்கிணைத்தது.

மாநில மறுசீரமைப்பைச் சுற்றியுள்ள அரசியலமைப்பு கட்டமைப்பு முக்கியமான நாடாளுமன்றக் குழுக்களையும் உள்ளடக்கியது. அரசியலமைப்புச் சபையின் மாகாண அரசியலமைப்பு குழு (Provincial Constitution Committee), சர்தார் வல்லபாய் படேல் (Sardar Vallabhbhai Patel) தலைமையில், பின்னர் மாநில மறுசீரமைப்பை செயல்படுத்தும் கூட்டாட்சி கட்டமைப்பை வடிவமைப்பதில் ஒரு அடிப்படைப் பங்கை வகித்தது. இந்தக் குழு யூனியன் மற்றும் மாநிலங்களுக்கு இடையிலான அதிகாரப் பகிர்வு, ஆளுநரின் பங்கு, அவசரகால விதிகள் மற்றும் மாநிலங்களுக்கு இடையேயான ஒருங்கிணைப்பு வழிமுறைகளை ஆய்வு செய்தது. அதன் பரிந்துரைகள் அரசியலமைப்பின் XI ஆம் பாகத்தின் அடிப்படையாக அமைந்தன, இது கூட்டாட்சி உறவுகளை நிர்வகிக்கிறது. தேசிய ஒற்றுமையை சமரசம் செய்யாமல் மொழி பன்முகத்தன்மையை accommodate செய்யக்கூடிய ஒரு நெகிழ்வான கூட்டாட்சி அமைப்பை உருவாக்குவதில் இந்தக் குழுவின் பணி முக்கியமானது.

மாநில மறுசீரமைப்பை செயல்படுத்துவதற்கு கவனமான நிர்வாகத் திட்டமிடல் தேவைப்பட்டது. மாநில மறுசீரமைப்பு ஆணையம் (State Reorganisation Commission) இடைக்கால நிர்வாக அமைப்புகளின் உருவாக்கம், சிவில் சேவைப் பணியாளர்களின் மறுஒதுக்கீடு, வருவாய் எல்லைகளை சரிசெய்தல் மற்றும் சட்டக் கட்டமைப்புகளை ஒத்திசைத்தல் உள்ளிட்ட இடைக்கால ஏற்பாடுகளைப் பரிந்துரைத்தது. இந்த தளவாட சவால்கள் கணிசமானவை. சிவில் ஊழியர்கள் மறுஒதுக்கீடு செய்யப்பட வேண்டும், அரசு பதிவுகள் மாற்றப்பட வேண்டும், மற்றும் பொது சேவைகள் மறுசீரமைக்கப்பட வேண்டும். ஆணையம் பிராந்தியங்களுக்கு இடையேயான பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வுகளையும் நிவர்த்தி செய்தது, வளர்ச்சி ஏற்றத்தாழ்வுகளைத் தடுக்க சமன்பாட்டு மானியங்கள் மற்றும் வளப் பகிர்வு வழிமுறைகளைப் பரிந்துரைத்தது.

மாநில மறுசீரமைப்பின் அரசியல் தாக்கங்கள் ஆழமானவை. மொழிவாரி மாநிலங்கள் பிராந்திய அரசியல் அணிதிரட்டல், கலாச்சார பாதுகாப்பு மற்றும் வளர்ச்சி ஆதரவுக்கான சக்திவாய்ந்த தளங்களாக மாறின. திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் (DMK) மற்றும் பிற பிராந்தியக் கட்சிகள் இந்த புதிய கூட்டாட்சி நிலப்பரப்பில் உருவானது, மொழி அடையாளத்தைப் பயன்படுத்தி அதிக சுயாட்சி, வள ஒதுக்கீடு மற்றும் கலாச்சார அங்கீகாரத்தைக் கோரின. 1960 களின் இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டங்கள், உதாரணமாக, வெறும் மொழிப் போராட்டங்கள் மட்டுமல்ல; அவை புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட மொழிவாரி மாநில அமைப்பைப் பயன்படுத்தி மத்திய அரசுடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்திய அரசியல் இயக்கங்கள். எழுதப்பட்ட இலக்கியம், கல்விக்கொள்கைகள் மற்றும் நிர்வாக மொழி மூலம் தமிழ் அடையாளத்தை வலியுறுத்துவது, மாநில மறுசீரமைப்பு செயல்படுத்திய கூட்டாட்சி மறுசீரமைப்பின் நேரடி விளைவாகும்.

அரசியலமைப்பு கட்டமைப்பு மாநிலங்களுக்கு இடையேயான ஒருங்கிணைப்பு மற்றும் தகராறு தீர்வுக்கான வழிமுறைகளையும் நிறுவியது. மாநிலங்களுக்கு இடையேயான கவுன்சில் (Inter-State Council), மண்டல கவுன்சில்கள் (Zonal Councils) மற்றும் மாநிலங்களுக்கு இடையேயான தகராறுகளில் உச்ச நீதிமன்றத்தின் (Supreme Court) அசல் அதிகார வரம்பு ஆகியவை மொழிவாரி பன்முகத்தன்மை கொண்ட கூட்டாட்சியை நிர்வகிக்க வடிவமைக்கப்பட்ட அரசியலமைப்பு கட்டமைப்பிலிருந்து உருவானவை. இந்த நிறுவனங்கள் மாநில மறுசீரமைப்பு துண்டு துண்டாகப் பிரிவதற்கு வழிவகுக்காமல், கட்டமைக்கப்பட்ட ஒத்துழைப்புக்கு வழிவகுத்தது என்பதை உறுதிப்படுத்தின. பாதுகாப்பு, வெளியுறவு, நாணயம் மற்றும் மாநிலங்களுக்கு இடையேயான வர்த்தகம் ஆகியவற்றின் மீது மத்திய அரசு கட்டுப்பாட்டைத் தக்க வைத்துக் கொண்டது, அதே நேரத்தில் மாநிலங்கள் கல்வி, பொது சுகாதாரம், விவசாயம் மற்றும் உள்ளூர் நிர்வாகம் ஆகியவற்றின் மீது சுயாட்சியைப் பெற்றன. அதிகாரங்களின் இந்த பிரிவு ஒற்றுமையையும் பன்முகத்தன்மையையும் சமநிலைப்படுத்தும் ஒரு மாறும் கூட்டாட்சி அமைப்பை உருவாக்கியது.

மாநில மறுசீரமைப்பின் நீண்டகால தாக்கம் நிர்வாகத் திறனுக்கு அப்பால் நீண்டுள்ளது. இது அரசியல் பிரதிநிதித்துவம், கலாச்சாரக் கொள்கை, கல்வி கட்டமைப்புகள் மற்றும் வளர்ச்சி முன்னுரிமைகளை மறுவடிவமைத்தது. மொழிவாரி மாநிலங்கள் கொள்கை பரிசோதனைக்கான ஆய்வகங்களாக மாறின, பிராந்தியங்கள் அரசியலமைப்பு கட்டமைப்பிற்குள் இருக்கும்போதே உள்ளூர் தேவைகளுக்கு ஏற்ப நிர்வாகத்தை வடிவமைக்க அனுமதித்தன. மாநில மறுசீரமைப்பு ஆணையத்தின் (State Reorganisation Commission) பல-அளவுகோல் அணுகுமுறை, முற்றிலும் மொழிவாரி எல்லைகள் ஏற்படுத்தியிருக்கக்கூடிய துண்டு துண்டாகப் பிரிவதைத் தடுத்தது, பொருளாதார சாத்தியக்கூறு மற்றும் நிர்வாக ஒருமைப்பாடு மாநில உருவாக்கத்திற்கு மையமாக இருப்பதை உறுதி செய்தது. இந்த சமச்சீர் அணுகுமுறை இன்றும் பொருத்தமானது, ஏனெனில் மாநில அந்தஸ்து, யூனியன் பிரதேச அந்தஸ்து மற்றும் பிராந்திய சுயாட்சி குறித்த சமகால விவாதங்கள் 1956 இல் நிறுவப்பட்ட அரசியலமைப்பு கொள்கைகளை தொடர்ந்து குறிப்பிடுகின்றன.

TNPSC 2019, 2025 இல் சோதிக்கப்பட்டது, ஆணையங்களின் அமைப்பு, குழுத் தலைமை மற்றும் மாநில உருவாக்கத்தின் அடிப்படையான கூட்டாட்சி கொள்கைகள் குறித்த வேட்பாளர்களின் புரிதலை தேர்வு கேள்விகள் தொடர்ந்து மதிப்பிடுகின்றன. மாநில மறுசீரமைப்பு ஆணையத்தின் (State Reorganisation Commission) உறுப்பினர்கள், மாகாண அரசியலமைப்பு குழுவின் (Provincial Constitution Committee) தலைமை மற்றும் மாநில உருவாக்கத்தின் அடிப்படையான கூட்டாட்சி கொள்கைகள் ஆகியவற்றில் தேர்ச்சி பெறுவது துல்லியமான பதில்களுக்கு அவசியம். மாநில மறுசீரமைப்பு ஒரு எளிய எல்லை மாற்றம் அல்ல, ஆனால் இந்திய கூட்டாட்சியை மறுவரையறை செய்த, பிராந்திய அரசியல் அணிதிரட்டலை செயல்படுத்திய மற்றும் சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய நிர்வாகத்திற்கான நிர்வாக அடித்தளத்தை நிறுவிய ஒரு அரசியலமைப்பு கண்டுபிடிப்பு என்பதை வேட்பாளர்கள் அங்கீகரிக்க வேண்டும்.

கல்விச் சீர்திருத்தங்கள் மற்றும் சமூக நீதி வழிமுறைகள்

சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய கல்வி நிலப்பரப்பு, காலனித்துவ கற்பித்தல் மாதிரிகளிலிருந்து உள்நாட்டு, சமத்துவமான மற்றும் வளர்ச்சி சார்ந்த கட்டமைப்புகளை நோக்கி ஒரு திட்டமிட்ட விலகலால் வகைப்படுத்தப்பட்டது. இந்தியாவில் பிரிட்டிஷ் கல்வி, காலனித்துவ நிர்வாகத்திற்கு எழுத்தர் பணியாளர்களை உருவாக்குவதற்காக வடிவமைக்கப்பட்டது, ஆங்கில மொழித் திறன், செம்மொழி இலக்கியம் மற்றும் அதிகாரத்துவப் பயிற்சிக்கு முக்கியத்துவம் அளித்தது. இந்த அமைப்பு ஒரு சிறிய படித்த உயரடுக்கை உருவாக்கியது, அதே நேரத்தில் பெரும்பான்மையான மக்களை எழுத்தறிவற்றவர்களாகவும் முறையான கல்வியிலிருந்து விலக்கப்பட்டவர்களாகவும் விட்டுவிட்டது. சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய கொள்கை வகுப்பாளர்கள், தேசிய வளர்ச்சிக்கு வெகுஜனக் கல்வி, தொழிற்பயிற்சி மற்றும் வரலாற்று விலக்கலை நிவர்த்தி செய்யும் சமூக சமத்துவ வழிமுறைகள் தேவை என்பதை அங்கீகரித்தனர்.

இராஜாஜி திட்டம் (Rajagopalachari Scheme), முறையாக ஆரம்பக் கல்விக்கான இராஜாஜி திட்டம் (Rajaji Plan) என்று அழைக்கப்பட்டது, 1952 இல் அப்போதைய சென்னை மாநில முதலமைச்சர் சி. இராஜகோபாலாச்சாரி (C. Rajagopalachari) அவர்களால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. இந்த புதுமையான கற்பித்தல் மாதிரி இரண்டு முக்கியமான சவால்களை நிவர்த்தி செய்தது: பயிற்சி பெற்ற ஆசிரியர்களின் பற்றாக்குறை மற்றும் நிலையான கல்வி உள்கட்டமைப்பின் தேவை. இந்தத் திட்டம் பகுதிநேரக் கற்றலை முன்மொழிந்தது, அங்கு மாணவர்கள் ஒரு நாளின் பாதி நேரத்தை முறையான வகுப்பறைப் பயிற்சியிலும், மற்ற பாதி நேரத்தை உள்ளூர் கைவினைஞர்கள் மற்றும் கைவினைஞர்களிடமிருந்து பரம்பரைத் தொழில்கள் அல்லது தொழிற்கல்வித் திறன்களைக் கற்றுக்கொள்வதிலும் செலவிடுவார்கள். இந்த இரட்டை-கல்வி மாதிரி மாநிலத்தின் நிதிச் சுமையைக் குறைத்தது, நடைமுறைத் திறன்களை முறையான பாடத்திட்டங்களில் ஒருங்கிணைத்தது மற்றும் உள்நாட்டு அறிவு அமைப்புகளைப் பாதுகாத்தது. இந்தத் திட்டம் பின்னர் பல மாநிலங்களில் மாற்றியமைக்கப்பட்ட வடிவங்களில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது மற்றும் தேசிய கல்விக்கொள்கை கட்டமைப்புகளைப் பாதித்தது.

கல்வி சமத்துவத்திற்கான அரசியலமைப்பு உறுதிப்பாடு சிறப்பு ஆணையங்களை நிறுவுவதன் மூலம் வலுப்படுத்தப்பட்டது. கலேல்கர் ஆணையம் (Kalelkar Commission), அதிகாரப்பூர்வமாக பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினர் ஆணையம் (Backward Classes Commission), 1953 இல் பி. பி. மண்டல் (B. P. Mandal) அவர்களுக்கு முன் கே. சி. கலேல்கர் (K. C. Kalelkar) தலைமையில் அமைக்கப்பட்டது. இது பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினரை அடையாளம் காணவும், அவர்களின் முன்னேற்றத்திற்கான நடவடிக்கைகளைப் பரிந்துரைக்கவும் பணிக்கப்பட்ட முதல் அதிகாரப்பூர்வ அரசு அமைப்பாகும். 1955 இல் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட ஆணையத்தின் அறிக்கை, பொருளாதாரம், கல்வி மற்றும் சமூக அளவுகோல்கள் மூலம் பிற்படுத்தப்பட்ட தன்மையை வரையறுத்தது, இடஒதுக்கீட்டுக் கொள்கைகள், கல்வி உதவித்தொகைகள் மற்றும் நிர்வாக பிரதிநிதித்துவத்தைப் பரிந்துரைத்தது. ஆரம்பகால செயல்படுத்தல் குறைவாக இருந்தாலும், ஆணையத்தின் வழிமுறை, 1979 இன் மண்டல் ஆணையம் (Mandal Commission) மற்றும் அரசியலமைப்புத் திருத்தத்தின் கீழ் நிறுவப்பட்ட பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினருக்கான தேசிய ஆணையம் (National Commission for Backward Classes) உள்ளிட்ட அடுத்தடுத்த சமூக நீதி கொள்கைகளுக்கான பகுப்பாய்வு கட்டமைப்பை நிறுவியது.

சமூக நீதியை நோக்கிய கற்பித்தல் மாற்றம் நிறுவன கண்டுபிடிப்புகளைக் கோரியது. கல்வித் துறை (Department of Education) ஆரம்பக் கல்வி, ஆசிரியர் பயிற்சி மற்றும் பாடத்திட்ட உள்ளூர்மயமாக்கலுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கும் வகையில் மறுசீரமைக்கப்பட்டது. தேசிய வழிகாட்டுதல்களை பிராந்திய சூழல்களுக்கு ஏற்ப மாற்ற மாநில கல்வி ஆராய்ச்சி மற்றும் பயிற்சி கவுன்சில்கள் (SCERTs) மாநில அரசுகளால் நிறுவப்பட்டன. உதாரணமாக, தமிழ்நாடு, தீவிர எழுத்தறிவு பிரச்சாரங்கள், மதிய உணவுத் திட்டங்கள் மற்றும் கல்வி நிறுவனங்களில் இடஒதுக்கீட்டுக் கொள்கைகளை செயல்படுத்தியது, அவை மற்ற மாநிலங்களுக்கு ஒரு மாதிரியாக அமைந்தன. இந்த முன்முயற்சிகள் வெறும் நலத்திட்டங்கள் மட்டுமல்ல; அவை காலனித்துவ கல்வி படிநிலைகளை அகற்றவும், உள்ளடக்கிய கற்றல் சூழல்களை உருவாக்கவும் வடிவமைக்கப்பட்ட கட்டமைப்பு தலையீடுகள்.

கல்வி மற்றும் சமூக நீதியின் குறுக்குவெட்டு பாடத்திட்ட சீர்திருத்தத்தையும் உள்ளடக்கியது. சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய கொள்கை வகுப்பாளர்கள், பாடப்புத்தகங்கள் மற்றும் கற்பித்தல் பொருட்கள் வரலாற்று ரீதியாக பிராமணர் அல்லாத சமூகங்கள், பழங்குடி மக்கள் மற்றும் மொழி சிறுபான்மையினரை ஓரங்கட்டியுள்ளன என்பதை அங்கீகரித்தனர். உள்ளடக்கத்தை திருத்தவும், பிராந்திய இலக்கியங்களை இணைக்கவும், இந்தியாவின் பன்முக பாரம்பரியத்தை பிரதிபலிக்கும் வரலாற்று கதைகளை ஊக்குவிக்கவும் பாடத்திட்டக் குழுக்கள் நிறுவப்பட்டன. தேசிய கல்வி ஆராய்ச்சி மற்றும் பயிற்சி கவுன்சில் (NCERT) கல்வித் தரத்தை தரப்படுத்துவதற்காக உருவாக்கப்பட்டது, அதே நேரத்தில் பிராந்திய தழுவலுக்கு அனுமதித்தது. இந்த இரட்டை அணுகுமுறை, கல்விச் சீர்திருத்தங்கள் பிராந்திய பன்முகத்தன்மையை அழிக்காமல் தேசிய ஒருங்கிணைப்பை ஊக்குவிப்பதை உறுதி செய்தது.

செயல்படுத்தல் சவால்கள் கணிசமானவை. ஆசிரியர் பற்றாக்குறை, போதுமான உள்கட்டமைப்பு இல்லாதது, நிதி கட்டுப்பாடுகள் மற்றும் இடஒதுக்கீட்டுக் கொள்கைகளுக்கு சமூக எதிர்ப்பு ஆகியவை முன்னேற்றத்தைக் குறைத்தன. இருப்பினும், நீண்டகால தாக்கம் உருமாற்றம் பெற்றது. எழுத்தறிவு விகிதங்கள் கணிசமாக அதிகரித்தன, பெண் சேர்க்கை விரிவடைந்தது, மற்றும் விளிம்புநிலை சமூகங்கள் முறையான கல்வியைப் பெற்றன. இராஜாஜி திட்டம் (Rajagopalachari Scheme) இன் தொழிற்கல்வி ஒருங்கிணைப்பு மாதிரி பிற்கால திறன் மேம்பாட்டு முன்முயற்சிகளை பாதித்தது, அதே நேரத்தில் கலேல்கர் ஆணையம் (Kalelkar Commission) இன் பிற்படுத்தப்பட்ட தன்மை அளவுகோல்கள் சமகால இடஒதுக்கீட்டுக் கொள்கைகளுக்கான பகுப்பாய்வு அடித்தளத்தை வழங்கின. இந்த கல்வி மற்றும் சமூக நீதி வழிமுறைகள், சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய ஆட்சி வெறும் நிர்வாகக் கட்டுப்பாடு மட்டுமல்ல, மனித திறன் மேம்பாடு மற்றும் சமூக சமத்துவம் பற்றியது என்பதைக் காட்டின.

TNPSC 2019, 2021, 2025 இல் சோதிக்கப்பட்டது, கல்வித் திட்டங்கள், ஆணைய அடையாளங்கள் மற்றும் பல-கூற்று மதிப்பீடுகள் குறித்த தேர்வு கேள்விகள் இந்த சீர்திருத்த வழிமுறைகள் குறித்த வேட்பாளர்களின் புரிதலை தொடர்ந்து சோதிக்கின்றன. காலனித்துவ மற்றும் சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய கற்பித்தல் மாதிரிகளுக்கு இடையே வேறுபடுத்தவும், குறிப்பிட்ட திட்டங்களின் சிற்பிகளை அடையாளம் காணவும், சமூக நீதி கொள்கைகளை செயல்படுத்திய அரசியலமைப்பு மற்றும் நிர்வாக கட்டமைப்புகளைப் புரிந்துகொள்ளவும் வேட்பாளர்கள் வேண்டும். இந்த கருத்துக்களில் தேர்ச்சி பெறுவது இந்தத் துறையில் உள்ள உண்மை மற்றும் பகுப்பாய்வு கேள்விகளுக்கு துல்லியமான பதில்களை அளிக்க உதவுகிறது.

பொருளாதாரத் திட்டமிடல் மற்றும் வளர்ச்சித் திட்டங்கள்

சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய பொருளாதார நிலப்பரப்பு, அரசு தலைமையிலான வளர்ச்சி, கலப்புப் பொருளாதாரக் கொள்கைகள் மற்றும் முறையான வள ஒதுக்கீடு ஆகியவற்றிற்கான ஒரு திட்டமிட்ட உறுதிப்பாட்டால் வரையறுக்கப்பட்டது. காலனித்துவ பொருளாதாரம் வளங்களைச் சுரண்டுதல், விவசாய ஒற்றைப் பயிர் சாகுபடி மற்றும் ஏற்றுமதி சார்ந்த மூலப்பொருள் உற்பத்திக்கு கட்டமைக்கப்பட்டது. சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய கொள்கை வகுப்பாளர்கள், நிலையான தேசிய வளர்ச்சிக்கு தொழில்மயமாக்கல், விவசாய நவீனமயமாக்கல், உள்கட்டமைப்பு உருவாக்கம் மற்றும் வறுமை ஒழிப்பு தேவை என்பதை அங்கீகரித்தனர். 1950 இல் நிறுவப்பட்ட திட்டக் குழு (Planning Commission), வள ஒதுக்கீடு, உற்பத்தி இலக்குகளை நிர்ணயித்தல் மற்றும் துறைகள் முழுவதும் செயல்படுத்தலைக் கண்காணிக்கும் அடுத்தடுத்த ஐந்தாண்டு திட்டங்கள் மூலம் இந்த வளர்ச்சிப் பார்வையை நிறுவனமயமாக்கியது.

முதல் ஐந்தாண்டுத் திட்டம் (First Five-Year Plan) (1951–1956) விவசாய வளர்ச்சி, நீர்ப்பாசனத் திட்டங்கள் மற்றும் கிராமப்புற உள்கட்டமைப்புக்கு முன்னுரிமை அளித்தது. இந்தியாவின் பொருளாதாரம் பெரும்பாலும் விவசாயம் சார்ந்தது என்பதை அங்கீகரித்து, திட்டமிடுபவர்கள் அணை கட்டுதல், கால்வாய் வலைப்பின்னல்கள் மற்றும் விவசாய விரிவாக்க சேவைகளுக்கு கணிசமான வளங்களை ஒதுக்கினர். இரண்டாம் ஐந்தாண்டுத் திட்டம் (Second Five-Year Plan) (1956–1961) கனரக தொழில்மயமாக்கலை நோக்கி கவனத்தை மாற்றியது, மூலதனப் பொருட்கள் உற்பத்தி, எஃகு ஆலைகள் மற்றும் தொழில்நுட்ப தன்னம்பிக்கைக்கு முக்கியத்துவம் அளித்த மஹலனோபிஸ் மாதிரி (Mahalanobis Model) வளர்ச்சியை ஏற்றுக்கொண்டது. இந்த மூலோபாய மாற்றம் நீண்டகால பொருளாதார இறையாண்மைக்கு தொழில்துறை திறன் அவசியம் என்ற நம்பிக்கையை பிரதிபலித்தது. அடுத்தடுத்த திட்டங்கள் விவசாய உற்பத்தித்திறன், தொழில்துறை விரிவாக்கம் மற்றும் சமூக நலன் ஆகியவற்றை சமநிலைப்படுத்தின, பொதுத்துறை ஆதிக்கம் மற்றும் தனியார் நிறுவன பங்கேற்பை இணைக்கும் ஒரு கலப்புப் பொருளாதார கட்டமைப்பை உருவாக்கின.

வளர்ச்சித் திட்டங்கள் கட்டமைக்கப்பட்ட நிதி வழிமுறைகள், செயல்படுத்தும் முகவர் நிறுவனங்கள் மற்றும் செயல்திறன் குறிகாட்டிகள் மூலம் செயல்பட்டன. 1960 கள் மற்றும் 1970 களின் பசுமைப் புரட்சி (Green Revolution) அதிக மகசூல் தரும் ரக விதைகள், இரசாயன உரங்கள், நீர்ப்பாசன விரிவாக்கம் மற்றும் இயந்திரமயமாக்கப்பட்ட விவசாயம் மூலம் விவசாய உற்பத்தித்திறனை மாற்றியமைத்தது. இந்தத் திட்டம் பஞ்ச நிலைமைகளைத் தடுத்தது, உணவு தானிய தன்னிறைவை அடைந்தது, மற்றும் கிராமப்புற பொருளாதாரங்களை தேசிய சந்தைகளில் ஒருங்கிணைத்தது. வெள்ளம் திட்டம் (Operation Flood) மூலம் செயல்படுத்தப்பட்ட வெண்மைப் புரட்சி (White Revolution), கூட்டுறவு பால் கொள்முதல் வலைப்பின்னல்கள், குளிர் சங்கிலி உள்கட்டமைப்பு மற்றும் கால்நடை ஆதரவு அமைப்புகளை உருவாக்குவதன் மூலம் பால் உற்பத்தியில் புரட்சியை ஏற்படுத்தியது. 1970 இல் வர்கீஸ் குரியன் (Verghese Kurien) மற்றும் தேசிய பால்வள மேம்பாட்டு வாரியம் (NDDB) தலைமையில் தொடங்கப்பட்ட வெள்ளம் திட்டம் (Operation Flood), இந்தியாவை பால் பற்றாக்குறை கொண்ட நாட்டிலிருந்து உலகின் மிகப்பெரிய பால் உற்பத்தியாளராக மாற்றியது. இலக்கு வைக்கப்பட்ட வளர்ச்சித் திட்டங்கள் எவ்வாறு ஒரே நேரத்தில் அளவு, நிலைத்தன்மை மற்றும் சமூக உள்ளடக்கத்தை அடைய முடியும் என்பதை இந்தத் திட்டம் நிரூபித்தது.

பொருளாதாரத் திட்டமிடல் கட்டமைப்பு பிராந்திய ஏற்றத்தாழ்வுகளையும் நிவர்த்தி செய்தது. திட்டக் குழு (Planning Commission) மக்கள் தொகை, வறுமை குறியீடுகள், உள்கட்டமைப்பு பற்றாக்குறைகள் மற்றும் வளர்ச்சி பின்னடைவு ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் வளங்களை ஒதுக்கியது. குறைந்த தொழில்துறை தளங்கள், அதிக எழுத்தறிவின்மை விகிதங்கள் மற்றும் பலவீனமான விவசாய உற்பத்தித்திறன் கொண்ட மாநிலங்கள் விகிதாச்சாரப்படி அதிக மத்திய உதவியைப் பெற்றன. இந்த சமன்பாட்டு வழிமுறை பிராந்திய வேறுபாடுகளைத் தடுத்தது மற்றும் வளர்ச்சிப் பலன்கள் விளிம்புநிலை பகுதிகளை சென்றடைவதை உறுதி செய்தது. மாநில திட்ட வாரியங்கள் (State Planning Boards) தேசிய இலக்குகளுடன் உள்ளூர் முன்னுரிமைகளை சீரமைக்க மத்திய முகவர் நிறுவனங்களுடன் ஒருங்கிணைந்து செயல்பட்டன, மத்திய வழிகாட்டுதலையும் பிராந்திய தழுவலையும் சமநிலைப்படுத்தும் ஒரு உள்ளமைக்கப்பட்ட திட்டமிடல் கட்டமைப்பை உருவாக்கின.

பொருளாதாரத் திட்டங்களை செயல்படுத்துவதற்கு அதிகாரத்துவ திறன், தொழில்நுட்ப நிபுணத்துவம் மற்றும் அரசியல் ஒருமித்த கருத்து தேவைப்பட்டது. திட்டக் குழு (Planning Commission) திட்டங்களை வடிவமைக்கவும், முன்னேற்றத்தைக் கண்காணிக்கவும், மாற்றங்களை பரிந்துரைக்கவும் பொருளாதார வல்லுநர்கள், புள்ளிவிவர வல்லுநர்கள், பொறியாளர்கள் மற்றும் விவசாய விஞ்ஞானிகளைப் பயன்படுத்தியது. மாநில அரசுகள் மாவட்ட நிர்வாகங்கள், பஞ்சாயத்து ராஜ் நிறுவனங்கள் மற்றும் கூட்டுறவு சங்கங்கள் மூலம் திட்டங்களை செயல்படுத்தின. மத்திய திட்டமிடுபவர்கள், மாநில செயல்படுத்துபவர்கள் மற்றும் அடிமட்ட பயனாளிகளுக்கு இடையேயான பின்னூட்ட சுழற்சி தொடர்ச்சியான கொள்கை செம்மைப்படுத்தலை செயல்படுத்தியது. இருப்பினும், அதிகாரத்துவ திறமையின்மை, ஊழல், வள கசிவு மற்றும் அரசியல் தலையீடு உள்ளிட்ட சவால்கள் தொடர்ந்தன. இந்த கட்டுப்பாடுகள் இருந்தபோதிலும், வளர்ச்சி கட்டமைப்பு வறுமை ஒழிப்பு, தொழில்துறை விரிவாக்கம், விவசாய நவீனமயமாக்கல் மற்றும் மனித மூலதன மேம்பாடு ஆகியவற்றில் குறிப்பிடத்தக்க மைல்கற்களை அடைந்தது.

TNPSC 2024 இல் சோதிக்கப்பட்டது, வளர்ச்சித் திட்டங்கள் குறித்த தேர்வு கேள்விகள் திட்ட நோக்கங்கள், செயல்படுத்தும் முகவர் நிறுவனங்கள் மற்றும் துறைசார் கவனம் குறித்த வேட்பாளர்களின் புரிதலை தொடர்ந்து மதிப்பிடுகின்றன. வெள்ளம் திட்டம் (Operation Flood) இன் பால்வள கவனம், திட்டக் குழுவின் (Planning Commission) ஐந்தாண்டு கட்டமைப்பு மற்றும் சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய பொருளாதாரக் கொள்கையின் அடிப்படையான கலப்புப் பொருளாதாரக் கொள்கைகள் ஆகியவற்றில் தேர்ச்சி பெறுவது துல்லியமான பதில்களுக்கு அவசியம். பொருளாதாரத் திட்டமிடல் வெறும் வளர்ச்சி இலக்குகளைப் பற்றியது மட்டுமல்ல, கட்டமைப்பு மாற்றம், பிராந்திய சமத்துவம் மற்றும் நிலையான வளர்ச்சி பற்றியது என்பதை வேட்பாளர்கள் அங்கீகரிக்க வேண்டும்.

மொழி அடையாளம் மற்றும் கலாச்சாரக் கொள்கை கட்டமைப்புகள்

சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய மொழி நிலப்பரப்பு தீவிர அரசியல் அணிதிரட்டல், கலாச்சார உறுதிப்பாடு மற்றும் அரசியலமைப்பு பேச்சுவார்த்தை ஆகியவற்றால் வகைப்படுத்தப்பட்டது. இந்தியாவில் மொழி வெறும் தொடர்பு கருவி மட்டுமல்ல; அது வரலாற்று நினைவகம், கலாச்சார அடையாளம் மற்றும் அரசியல் உணர்வின் களஞ்சியமாகும். காலனித்துவ நிர்வாகம் ஆங்கிலத்தை நிர்வாகம், கல்வி மற்றும் உயரடுக்கு கலாச்சாரத்தின் மொழியாக திணித்தது, உள்நாட்டு மொழிகளை ஓரங்கட்டியது மற்றும் மொழி படிநிலைகளை உருவாக்கியது. சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய கொள்கை வகுப்பாளர்கள், மொழி பன்முகத்தன்மை ஒரு அரசியலமைப்பு உண்மை என்பதை அங்கீகரித்தனர், அதற்கு அடக்குமுறைக்கு பதிலாக நிறுவன ரீதியான இடமளிப்பு தேவைப்பட்டது.

1930 கள் மற்றும் 1960 களின் இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டம் (Anti-Hindi Agitation) மொழி அடையாளத்தின் அரசியல் ஆற்றலை வெளிப்படுத்தியது. திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் (DMK) மற்றும் முந்தைய நீதிக்கட்சி (Justice Party) இயக்கங்கள் தமிழ் பேசும் மக்களை இந்தி திணிப்புக்கு எதிராக அணிதிரட்டின, மொழி ஒருமைப்பாடு பிராந்திய சுயாட்சி, கலாச்சார பாதுகாப்பு மற்றும் நிர்வாக அணுகலை குறைமதிப்பிற்கு உட்படுத்தும் என்று வாதிட்டன. எழுதப்பட்ட இலக்கியம், கல்விக்கொள்கைகள் மற்றும் நிர்வாக மொழி மூலம் தமிழ் அடையாளத்தை வலியுறுத்துவது வெறும் கலாச்சார ரீதியானது மட்டுமல்ல; இது இந்தியக் கூட்டமைப்பிற்குள் அதிகாரத்தைப் பேச்சுவார்த்தை நடத்தும் ஒரு அரசியல் உத்தியாகும். இந்த இயக்கங்களில் திமுக (DMK) இன் தலைமை, மொழிப் பெருமையையும் அரசியலமைப்பு விசுவாசத்தையும் சமநிலைப்படுத்தும் பிராந்திய அரசியல் அணிதிரட்டலுக்கான ஒரு மாதிரியை நிறுவியது.

மொழி கொள்கைக்கான அரசியலமைப்பு கட்டமைப்பு, அரசியலமைப்பின் எட்டாவது அட்டவணை (Eighth Schedule) மூலம் நிறுவப்பட்டது, இது இருபத்தி இரண்டு அதிகாரப்பூர்வ மொழிகளை அங்கீகரிக்கிறது மற்றும் கல்வி, நிர்வாகம் மற்றும் சட்டமன்ற நடவடிக்கைகளில் அவற்றின் பயன்பாட்டிற்கு உத்தரவாதம் அளிக்கிறது. 1963 இன் அதிகாரப்பூர்வ மொழிகள் சட்டம் (Official Languages Act), மொழி ஓரங்கட்டல் குறித்த கவலைகளை நிவர்த்தி செய்து, இந்திக்கு இணையாக ஆங்கிலத்தை அதிகாரப்பூர்வ நோக்கங்களுக்காக தொடர்ந்து பயன்படுத்த வழிவகை செய்தது. மாநில அரசுகள் பிராந்திய மொழிகளை கல்வி, நிர்வாகம் மற்றும் நீதித்துறை நடவடிக்கைகளின் அதிகாரப்பூர்வ ஊடகங்களாக நியமிக்க சுயாட்சியைப் பெற்றன. இந்த பரவலாக்கப்பட்ட மொழி கொள்கை, மொழி பன்முகத்தன்மை தேசிய ஒருங்கிணைப்பை பலவீனப்படுத்துவதற்கு பதிலாக வலுப்படுத்துவதை உறுதி செய்தது.

கலாச்சாரக் கொள்கை கட்டமைப்புகள் வரலாற்று ஓரங்கட்டலையும் நிவர்த்தி செய்தன. பழங்குடி மொழிகள், வட்டார மொழிகள் மற்றும் வாய்மொழி மரபுகள் இந்தியாவின் கலாச்சார பாரம்பரியத்தின் சட்டபூர்வமான கூறுகளாக அங்கீகரிக்கப்பட்டன. மாநில அரசுகள் மொழி அகாடமிகள் (language academies), இலக்கியக் கவுன்சில்கள் (literary councils) மற்றும் கலாச்சாரப் பாதுகாப்புத் திட்டங்களை (cultural preservation programmes) பிராந்திய மொழிகளை ஆவணப்படுத்தவும், ஊக்குவிக்கவும், நிறுவனமயமாக்கவும் நிறுவின. கல்வி, நிர்வாகம் மற்றும் பொது வாழ்வில் தமிழ்நாட்டின் தீவிர தமிழ் ஊக்குவிப்பு மொழிவாரி கூட்டாட்சிக்கு ஒரு மாதிரியாக மாறியது. இந்த கலாச்சாரக் கொள்கைகள் பிரிவினைவாதமானவை அல்ல; அவை ஒருங்கிணைக்கும் தன்மை கொண்டவை, பிராந்திய அடையாளமும் தேசிய ஒற்றுமையும் ஒரு அரசியலமைப்பு கட்டமைப்பிற்குள் இணைந்து வாழ முடியும் என்பதைக் காட்டின.

மொழி கொள்கையின் அரசியல் தாக்கங்கள் தேர்தல் அரசியல், வள ஒதுக்கீடு மற்றும் நிர்வாக ஆட்சேர்ப்பு வரை நீட்டிக்கப்பட்டன. மொழிவாரி மாநிலங்கள் பிராந்தியக் கட்சிகள் அதிக சுயாட்சி, வளர்ச்சி நிதி மற்றும் கலாச்சார அங்கீகாரத்தைக் கோருவதற்கான தளங்களாக மாறின. திமுக (DMK) மற்றும் அதிமுக (AIADMK) மொழி அடையாளத்தைப் பயன்படுத்தி வெகுஜன அரசியல் இயக்கங்களை உருவாக்கின, அதே நேரத்தில் தேசிய நிர்வாக கட்டமைப்புகளிலும் பங்கேற்றன. இந்த இரட்டை ஈடுபாடு, மொழிவாரி கூட்டாட்சி பிராந்திய சுயாட்சி மற்றும் தேசிய ஒருமைப்பாடு இரண்டையும் வலுப்படுத்த முடியும் என்பதைக் காட்டியது.

TNPSC 2025 இல் சோதிக்கப்பட்டது, மொழி இயக்கங்கள் மற்றும் கலாச்சாரக் கொள்கைகள் குறித்த தேர்வு கேள்விகள் அரசியல் அணிதிரட்டல், அரசியலமைப்பு இடமளிப்பு மற்றும் நிர்வாக மொழி கட்டமைப்புகள் குறித்த வேட்பாளர்களின் புரிதலை தொடர்ந்து மதிப்பிடுகின்றன. இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டம் (Anti-Hindi Agitation) இன் நோக்கங்கள், திமுக (DMK) இன் அரசியல் பங்கு மற்றும் மொழி அங்கீகாரத்திற்கான அரசியலமைப்பு வழிமுறைகள் ஆகியவற்றில் தேர்ச்சி பெறுவது துல்லியமான பதில்களுக்கு அவசியம். சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய இந்தியாவில் மொழி கொள்கை பிரிவினை பற்றியது அல்ல, மாறாக ஒரு ஒருங்கிணைந்த அரசியலமைப்பு கட்டமைப்பிற்குள் கட்டமைக்கப்பட்ட பன்முகத்தன்மை பற்றியது என்பதை வேட்பாளர்கள் அங்கீகரிக்க வேண்டும்.

தீர்க்கப்பட்ட எடுத்துக்காட்டுகள் மற்றும் பயன்பாடுகள்

எடுத்துக்காட்டு 1 — TNPSC 2019

கேள்வி: பின்வரும் குழுக்களில் எது மாநில மறுசீரமைப்பு ஆணையத்தை (State Reorganisation Commission) அமைத்தது?

மாணவர்கள் பார்த்த தேர்வுகள்:

• பணிக்கர், ஃபசல் அலி, கட்ஜு
• தார், ஃபசல் அலி, பணிக்கர்
• குன்ஸ்ரு, கட்ஜு, தார்
• ஃபசல் அலி, பணிக்கர், குன்ஸ்ரு

வழிமுறை:

1. கேள்வி எதை சோதிக்கிறது: 1953 இல் அமைக்கப்பட்ட மாநில மறுசீரமைப்பு ஆணையத்தின் (State Reorganisation Commission) மூன்று உறுப்பினர்கள் கொண்ட அமைப்பின் துல்லியமான நினைவுகூறல்.
2. ஒவ்வொரு தவறான தேர்வும் ஏன் தவறு: ஜி. என். கட்ஜு (G. N. Katju) அல்லது எஸ். என். தார் (S. N. Dhar) ஆகியோரைச் சேர்ப்பது வரலாற்று ரீதியாக தவறானது; இந்த நபர்கள் மற்ற அரசியலமைப்பு குழுக்கள் அல்லது ஆணையங்களுடன் தொடர்புடையவர்கள், ஆனால் இந்த குறிப்பிட்ட அமைப்புடன் அல்ல.
3. சரியான தேர்வு ஏன் சரி: இந்த ஆணையத்திற்கு ஃபசல் அலி (Fazl Ali) தலைமை தாங்கினார், கே. எம். பணிக்கர் (K. M. Panikkar) மற்றும் ஹெச். என். குன்ஸ்ரு (H. N. Kunzru) ஆகியோர் உறுப்பினர்களாக இருந்தனர். இந்த அமைப்பு அரசியலமைப்பு பதிவுகள் மற்றும் வரலாற்று ஆவணங்களில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.

சரியான பதில்: சரியான பதில் ஃபசல் அலி, பணிக்கர், குன்ஸ்ரு.

குறிப்பு: ஆணையத்தின் அமைப்பு குறித்த கேள்விகளுக்கு தலைவர் மற்றும் உறுப்பினர்களின் பெயர்களை துல்லியமாக நினைவுகூர வேண்டும்; கவனச்சிதறல்கள் பெரும்பாலும் மற்ற அரசியலமைப்பு அமைப்புகளைச் சேர்ந்த ஒத்த பெயர்களைக் கொண்ட நபர்களை மாற்றாகக் கொண்டிருக்கும்.

எடுத்துக்காட்டு 2 — TNPSC 2021

கேள்வி: 1953 ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்ட முதல் பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினர் ஆணையத்தின் பெயரைத் தருக.

மாணவர்கள் பார்த்த தேர்வுகள்:

• மண்டல் ஆணையம்
• ஹர்பஜன் ஆணையம்
• பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினருக்கான தேசிய ஆணையம்
• கலேல்கர் ஆணையம்

வழிமுறை:

1. கேள்வி எதை சோதிக்கிறது: பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினரை அடையாளம் காணவும், சமூக நீதி நடவடிக்கைகளைப் பரிந்துரைக்கவும் பணிக்கப்பட்ட முதல் அதிகாரப்பூர்வ அமைப்பை அடையாளம் காணுதல்.
2. ஒவ்வொரு தவறான தேர்வும் ஏன் தவறு: மண்டல் ஆணையம் (Mandal Commission) 1979 இல் அமைக்கப்பட்டது, ஹர்பஜன் ஆணையம் (Harbajan Commission) குறிப்பிட்ட பிராந்தியப் பிரச்சினைகளைக் கையாண்டது, மற்றும் பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினருக்கான தேசிய ஆணையம் (National Commission for Backward Classes) 1993 இல் அரசியலமைப்புத் திருத்தத்தின் மூலம் நிறுவப்பட்டது.
3. சரியான தேர்வு ஏன் சரி: கலேல்கர் ஆணையம் (Kalelkar Commission), அதிகாரப்பூர்வமாக பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினர் ஆணையம் (Backward Classes Commission), 1953 இல் கே. சி. கலேல்கர் (K. C. Kalelkar) தலைமையில் அமைக்கப்பட்டது மற்றும் 1955 இல் தனது அறிக்கையை சமர்ப்பித்தது, அடுத்தடுத்த இடஒதுக்கீட்டுக் கொள்கைகளுக்கான பகுப்பாய்வு கட்டமைப்பை நிறுவியது.

சரியான பதில்: சரியான பதில் கலேல்கர் ஆணையம்.

குறிப்பு: ஆணையங்களின் காலவரிசை வரிசைப்படுத்துதல் முக்கியமானது; முந்தைய அமைப்புகள் பெரும்பாலும் முறையான அடித்தளங்களை நிறுவுகின்றன, அதை பிற்கால ஆணையங்கள் விரிவுபடுத்துகின்றன.

எடுத்துக்காட்டு 3 — TNPSC 2019

கேள்வி: பரம்பரைத் தொழில்களைப் பகுதிநேரக் கற்றலை வழங்கிய ஆரம்பக் கல்வித் திட்டத்தின் மாற்றியமைக்கப்பட்ட வடிவத்தை அறிமுகப்படுத்தியவர் யார்?

மாணவர்கள் பார்த்த தேர்வுகள்:

• கே. காமராஜ்
• டி. பிரகாசம்
• பனகல் ராஜா
• சி. இராஜகோபாலாச்சாரி

வழிமுறை:

1. கேள்வி எதை சோதிக்கிறது: முறையான வகுப்பறைப் பயிற்சியுடன் தொழிற்பயிற்சியை ஒருங்கிணைத்த ஒரு குறிப்பிட்ட கற்பித்தல் கண்டுபிடிப்பின் காரணம்.
2. ஒவ்வொரு தவறான தேர்வும் ஏன் தவறு: கே. காமராஜ் (K. Kamaraj) ஆசிரியர் பயிற்சி மற்றும் அரசியல் பங்கேற்புக்கான காமராஜ் திட்டத்தை (Kamaraj Plan) முன்னோடியாகக் கொண்டுவந்தார், டி. பிரகாசம் (T. Prakasam) ஒரு சுதந்திரப் போராட்ட வீரர் மற்றும் முதலமைச்சர், ஆனால் இந்த கல்வி மாதிரியுடன் தொடர்புடையவர் அல்ல, மற்றும் பனகல் ராஜா (Raja of Panagal) காலனித்துவ காலத்தில் பணியாற்றினார்.
3. சரியான தேர்வு ஏன் சரி: சி. இராஜகோபாலாச்சாரி (C. Rajagopalachari) 1952 இல் இராஜாஜி திட்டத்தை (Rajagopalachari Scheme) அறிமுகப்படுத்தினார், இது பள்ளி நாளின் பாதி நேரத்தை கல்வி கற்றலுக்கும், பாதி நேரத்தை உள்ளூர் கைவினைஞர்களிடமிருந்து தொழிற்கல்வித் திறன்களைப் பெறுவதற்கும் ஒதுக்கியது.

சரியான பதில்: சரியான பதில் சி. இராஜகோபாலாச்சாரி.

குறிப்பு: கல்வித் திட்டத்தின் காரணம், கற்பித்தல் கண்டுபிடிப்புகள், அரசியல் முன்முயற்சிகள் மற்றும் நிர்வாகச் சீர்திருத்தங்களுக்கு இடையே வேறுபடுத்த வேண்டும்; ஒவ்வொரு தலைவரின் முக்கிய கொள்கையும் துல்லியமாக வரையறுக்கப்பட வேண்டும்.

எடுத்துக்காட்டு 4 — TNPSC 2024

கேள்வி: "வெள்ளம் திட்டம் (Operation Flood)" என்ற சொல் பின்வரும் எந்த தயாரிப்புடன் தொடர்புடையது?

மாணவர்கள் பார்த்த தேர்வுகள்:

• மீன் உற்பத்தி
• தேனீ வளர்ப்பு
• பாசி வளர்ப்பு
• பால் உற்பத்தி

வழிமுறை:

1. கேள்வி எதை சோதிக்கிறது: ஒரு முக்கிய வளர்ச்சித் திட்டத்தின் துறைசார் அடையாளம்.
2. ஒவ்வொரு தவறான தேர்வும் ஏன் தவறு: மீன் உற்பத்தி (Fish Production) சாகர் திட்டம் (Operation Sagar) உடன் தொடர்புடையது, தேனீ வளர்ப்பு (Apiculture) தேனீ வளர்ப்பு முன்முயற்சிகளுடன் தொடர்புடையது, மற்றும் பாசி வளர்ப்பு (Alga culture) கடல் உயிரியல் திட்டங்களுடன் தொடர்புடையது; இவை எதுவும் வெள்ளம் திட்டம் (Operation Flood) இன் வரலாற்று நோக்கத்துடன் பொருந்தவில்லை.
3. சரியான தேர்வு ஏன் சரி: 1970 இல் தேசிய பால்வள மேம்பாட்டு வாரியம் (NDDB) ஆல் தொடங்கப்பட்ட வெள்ளம் திட்டம் (Operation Flood), கூட்டுறவு பால் கொள்முதல் வலைப்பின்னல்களை உருவாக்கியது, இது இந்தியாவை உலகின் மிகப்பெரிய பால் உற்பத்தியாளராக மாற்றியது.

சரியான பதில்: சரியான பதில் பால் உற்பத்தி.

குறிப்பு: வளர்ச்சித் திட்ட கேள்விகள் பெரும்பாலும் துறைசார் கவனத்தை சோதிக்கின்றன; வேட்பாளர்கள் திட்டப் பெயர்களை அவற்றின் முதன்மை பொருளாதார அல்லது சமூக களத்துடன் தொடர்புபடுத்த வேண்டும்.

எடுத்துக்காட்டு 5 — TNPSC 2025

கேள்வி: கூற்று [A]: இந்தி எதிர்ப்புப் பிரச்சாரத்தில் திமுக முக்கியப் பங்காற்றியது. காரணம் [R]: அது மக்களைத் தமிழ் அடையாளத்தின் கீழ் எழுதும்படி தூண்டியது.

மாணவர்கள் பார்த்த தேர்வுகள்:

• [A] உண்மை, ஆனால் [R] தவறு
• [A] தவறு, [R] உண்மை
• [A] மற்றும் [R] இரண்டும் உண்மை, ஆனால் [R] என்பது [A] க்கு சரியான விளக்கம் அல்ல
• [A] மற்றும் [R] இரண்டும் உண்மை, மற்றும் [R] என்பது [A] க்கு சரியான விளக்கம்

வழிமுறை:

1. கேள்வி எதை சோதிக்கிறது: மொழி இயக்கங்களில் அரசியல் அணிதிரட்டலுக்கும் கலாச்சார உறுதிப்பாட்டிற்கும் இடையிலான காரண உறவு.
2. ஒவ்வொரு தவறான தேர்வும் ஏன் தவறு: கூற்று வரலாற்று ரீதியாக துல்லியமானது, காரணம் உண்மை, மற்றும் காரணம் கூற்றை நேரடியாக விளக்குகிறது, ஏனெனில் கலாச்சார அடையாள உருவாக்கம் அரசியல் அணிதிரட்டல் நிகழ்ந்த மூலோபாய வழிமுறையாகும்.
3. சரியான தேர்வு ஏன் சரி: திமுக (DMK) தமிழ் மொழிப் பெருமையைப் பயன்படுத்தி வெகுஜன அரசியல் ஆதரவை உருவாக்கியது, கலாச்சார உறுதிப்பாட்டை இந்தி எதிர்ப்புப் பிரச்சாரத்தில் அரசியல் தலைமைக்கான விளக்க வழிமுறையாக மாற்றியது.

சரியான பதில்: சரியான பதில் [A] மற்றும் [R] இரண்டும் உண்மை, மற்றும் [R] என்பது [A] க்கு சரியான விளக்கம்.

குறிப்பு: கூற்று-காரணம் கேள்விகளுக்கு, காரணம் ஒரு காரண வழிமுறையை வழங்குகிறதா என்பதை மதிப்பிட வேண்டும், வெறும் தொடர்புடைய உண்மை அல்ல; கலாச்சார அடையாள உருவாக்கம் அரசியல் அணிதிரட்டல் உத்திகளை விளக்குகிறது.

PYQ போக்குகள் மற்றும் வடிவங்கள்

தேர்வு முறைகளின் பகுப்பாய்வு சீரான முறையான விருப்பங்களையும், மாறிவரும் சிரமப் பாதைகளையும் வெளிப்படுத்துகிறது. உண்மைத் தகவல்களை நினைவுகூரும் கேள்விகள் ஆரம்ப சுழற்சிகளில் ஆதிக்கம் செலுத்துகின்றன, ஆணையங்களின் அமைப்பு, திட்டங்களின் பெயர்கள் மற்றும் குழுத் தலைமை குறித்த துல்லியமான அறிவை சோதிக்கின்றன. பகுப்பாய்வு கேள்விகள், குறிப்பாக கூற்று-காரணம் வடிவங்கள், காலவரிசை வரிசைப்படுத்துதல் மற்றும் பல-கூற்று மதிப்பீடுகள் ஆகியவற்றின் அதிர்வெண் அதிகரித்துள்ளது. பொருத்துதல் மற்றும் குழுவாக்குதல் கேள்விகள், கொள்கைகளை துறைகளுடன், ஆணையங்களை ஆண்டுகளுடன் மற்றும் தலைவர்களை முன்முயற்சிகளுடன் தொடர்புபடுத்த வேட்பாளர்களைக் கோருகின்றன.

சிரமப் பாதை நேரடியான அடையாளத்திலிருந்து சூழல்சார் பயன்பாட்டிற்கு மாறியுள்ளது. சமீபத்திய சுழற்சிகள், ஒத்த பெயர்களைக் கொண்ட ஆணையங்களுக்கு இடையே வேட்பாளர்கள் வேறுபடுத்த முடியுமா, கொள்கை செயல்படுத்தலுக்கான அரசியலமைப்பு அடிப்படையை அடையாளம் காண முடியுமா மற்றும் வளர்ச்சித் திட்டங்களின் நீண்டகால தாக்கத்தை மதிப்பிட முடியுமா என்பதை சோதிக்கின்றன. உண்மை மற்றும் பகுப்பாய்வு கேள்விகளுக்கு இடையிலான பிளவு 70-30 இலிருந்து 50-50 ஆக மாறியுள்ளது, இது மனப்பாடத்தை விட கருத்தியல் தெளிவை மதிப்பிடுவதற்கான ஒரு பரந்த கல்வி நோக்கத்தை பிரதிபலிக்கிறது.

மீண்டும் மீண்டும் வரும் கேள்வி வகைகள் ஆணையத்தின் அமைப்பு அடையாளம் காணுதல், திட்டத்தின் துறைசார் கவனம் காரணம், கொள்கை மைல்கற்களின் காலவரிசை வரிசைப்படுத்துதல் மற்றும் அரசியல்-கலாச்சார உறவுகளின் கூற்று-காரணம் மதிப்பீடு ஆகியவை அடங்கும். அரசியலமைப்பு கட்டமைப்பு, நிறுவன கண்டுபிடிப்பு மற்றும் சமூக-பொருளாதார மாற்றம் ஆகியவற்றை நன்கு அறிந்த வேட்பாளர்கள் அனைத்து கேள்வி வகைகளிலும் தொடர்ந்து சிறப்பாக செயல்படுகிறார்கள். இந்தத் தேர்வு, தனிப்பட்ட உண்மைகளை விட கொள்கை நோக்கம், செயல்படுத்தல் வழிமுறைகள் மற்றும் வரலாற்று விளைவுகளைப் புரிந்துகொள்ளும் வேட்பாளர்களுக்கு தொடர்ந்து வெகுமதி அளிக்கிறது.

TNPSC 2019, 2021, 2024, 2025 இல் சோதிக்கப்பட்டது, ஆணையத்தின் மாதிரி பகுப்பாய்வு, உண்மைத் துல்லியத்தை பகுப்பாய்வு ஆழத்துடன் ஒருங்கிணைக்கும் வேட்பாளர்கள் சிறந்த முடிவுகளை அடைகிறார்கள் என்பதைக் காட்டுகிறது. அரசியலமைப்பு குழுக்கள், வளர்ச்சித் திட்டங்கள் மற்றும் மொழி-கலாச்சாரக் கொள்கைகள் மீதான முக்கியத்துவம், சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய நிர்வாகக் கட்டமைப்பு மீதான தேர்வின் கவனத்தை பிரதிபலிக்கிறது.

வேறு என்ன கேட்கப்படலாம்

வரலாற்றுத் தேர்வு முறைகளின் அடிப்படையில், வரவிருக்கும் சுழற்சிகளில் மூன்று நீட்டிப்பு வகைகள் மிகவும் சாத்தியமானவை. ஆழமான நீட்டிப்பு கேள்விகள் ஏற்கனவே மேற்பரப்பு மட்டத்தில் சோதிக்கப்பட்ட துணை கருத்துக்களை ஆராயும், அதாவது இடஒதுக்கீட்டுக் கொள்கைகளின் அரசியலமைப்பு அடிப்படை, கல்வித் திட்டங்களின் செயல்படுத்தல் சவால்கள் அல்லது வளர்ச்சித் திட்டங்களின் பொருளாதார நியாயம் போன்றவை. பக்கவாட்டு நீட்டிப்பு கேள்விகள் அருகிலுள்ள கருத்துக்களை சோதிக்கும், அதாவது மாநில மறுசீரமைப்புக்கும் அரசியல் கட்சி உருவாக்கத்திற்கும் இடையிலான உறவு, மொழி கொள்கைக்கும் கல்வி ஊடகத்திற்கும் இடையிலான தொடர்பு அல்லது காலனித்துவ மற்றும் சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய பொருளாதாரத் திட்டமிடலுக்கு இடையிலான ஒப்பீடு போன்றவை. சேர்க்கை நீட்டிப்பு கேள்விகள் சோதிக்கப்பட்ட கருத்துக்களை புதிய வழிகளில் இணைக்கும், அதாவது பல ஆணையங்களின் காலவரிசை வரிசைப்படுத்துதல், திட்டங்களை அவற்றின் செயல்படுத்தும் முகவர் நிறுவனங்களுடன் பொருத்துதல் அல்லது கொள்கை பரிணாமம் குறித்த பல-கூற்று கூற்றுகளை மதிப்பிடுதல் போன்றவை.

ஒவ்வொரு கணிப்பும் சோதிக்கப்பட்ட PYQ களில் வேரூன்றியுள்ளது மற்றும் இயற்கையான பகுப்பாய்வு முன்னேற்றத்தை பிரதிபலிக்கிறது. வேட்பாளர்கள் ஒப்பீட்டு ஆய்வு, அரசியலமைப்பு குறிப்பு மற்றும் செயல்படுத்தல் பகுப்பாய்வு மூலம் இந்த கோணங்களைத் தயாரிக்க வேண்டும்.

பொதுவான தவறுகள் மற்றும் பொறிகள்

வேட்பாளர்கள் பெரும்பாலும் ஆணையங்களின் அமைப்பை குழப்பிக் கொள்கிறார்கள், மற்ற அரசியலமைப்பு அமைப்புகளின் ஒத்த பெயர்களைக் கொண்ட நபர்களை மாற்றாகக் கொண்டுவருகிறார்கள். மாநில மறுசீரமைப்பு ஆணையம் (State Reorganisation Commission) பெரும்பாலும் கட்ஜு (Katju) அல்லது தார் (Dhar) ஆகியோருடன் தவறாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது, அவர்கள் வெவ்வேறு குழுக்களில் பணியாற்றினர். வேட்பாளர்கள் ஆணையங்களின் காலவரிசை வரிசையையும் தவறாக அடையாளம் காண்கிறார்கள், மண்டல் ஆணையத்தை (Mandal Commission) அதன் அதிக பொதுத் தெரிவுநிலை காரணமாக கலேல்கர் ஆணையத்திற்கு (Kalelkar Commission) முன் வைக்கிறார்கள். கல்வித் திட்டத்தின் காரணம் குறித்த பிழைகள், வேட்பாளர்கள் இராஜாஜி திட்டத்தை (Rajagopalachari Scheme) காமராஜ் திட்டம் (Kamaraj Plan) அல்லது காலனித்துவ கால முன்முயற்சிகளுடன் குழப்பிக் கொள்ளும்போது நிகழ்கின்றன. வளர்ச்சித் திட்டத்தின் துறைசார் தவறான அடையாளம் பொதுவானது, குறிப்பாக வெள்ளம் திட்டத்தை (Operation Flood) விவசாய அல்லது மீன்வளத் திட்டங்களுடன் குழப்பிக் கொள்வது. கூற்று-காரணம் பொறிகள், தொடர்புடைய உண்மைகளை காரண விளக்கங்களாகத் தேர்ந்தெடுப்பதை உள்ளடக்கியது, குறிப்பாக மொழி-கலாச்சார கேள்விகளில், கலாச்சார உறுதிப்பாடு அரசியல் உந்துதலுக்குப் பதிலாக விளக்க வழிமுறையாக தவறாகக் கருதப்படும்போது. வேட்பாளர்கள் அரசியலமைப்பு பதிவுகளுக்கு எதிராக ஆணையத்தின் அமைப்பை சரிபார்க்க வேண்டும், கொள்கைகளை காலவரிசைப்படி வரிசைப்படுத்த வேண்டும், கற்பித்தல் கண்டுபிடிப்புகளை அரசியல் முன்முயற்சிகளிலிருந்து வேறுபடுத்த வேண்டும், திட்டங்களை அவற்றின் முதன்மை துறைகளுடன் தொடர்புபடுத்த வேண்டும், மற்றும் காரண உறவுகளை கடுமையாக மதிப்பிட வேண்டும்.

நினைவாற்றல் உதவிகள் மற்றும் நினைவூட்டல்கள்

மாநில மறுசீரமைப்பு ஆணையத்திற்கான 'FPK' சங்கிலி: FPK என்ற சுருக்கத்தை Fazl Ali, Pannikkar, Kunzru என்று நினைவில் கொள்ளுங்கள். அரசியலமைப்பு சபையில் முழங்காலிட்டுள்ள ஒரு Family of People Kneeling ஐ கற்பனை செய்து பாருங்கள். இது உண்மைத் தகவல்கள் கேள்விகளில் சோதிக்கப்படும் துல்லியமான மூன்று உறுப்பினர்கள் கொண்ட அமைப்பைத் திறக்கிறது.

சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய ஆணையங்களுக்கான 'K-R-O' வரிசை: Kalelkar (1953), Rajagopalachari Scheme (1952), Operation Flood (1970) ஆகியவற்றை நினைவில் கொள்ளுங்கள். Kalelkar தொடங்குகிறது, Rajaji திட்டமிடுகிறார், Operation வெள்ளம் என்ற கவிதையைப் பயன்படுத்துங்கள். இது காலவரிசை வரிசைப்படுத்துதல் மற்றும் திட்டத்தின் காரணத்தை திறக்கிறது, காலவரிசை மற்றும் பொருத்துதல் கேள்விகளுக்கு துல்லியமான பதில்களை அளிக்க உதவுகிறது.

விரைவான திருத்தம்

அறிமுகம்: 1947 க்குப் பிந்தைய கொள்கைகள் காலனித்துவ நிர்வாகத்தை ஜனநாயக ஆட்சியாக மாற்றின; உண்மை மற்றும் பகுப்பாய்வு ஆழத்துடன் அடிக்கடி சோதிக்கப்படுகிறது.

முக்கிய கருத்துகள் மற்றும் அடித்தளங்கள்: அரசியலமைப்பு குடியரசு, கூட்டாட்சி அமைப்பு, மாநில மறுசீரமைப்பு, சமூக நீதி கொள்கை, ஐந்தாண்டு திட்டங்கள், வளர்ச்சித் திட்டம், மொழிவாரி கூட்டாட்சி, அரசியலமைப்புச் சபை குழு; ஒவ்வொன்றும் கொள்கை மதிப்பீட்டிற்கான பகுப்பாய்வு கட்டமைப்பை வழங்குகிறது.

அரசியலமைப்பு கட்டமைப்பு மற்றும் மாநில மறுசீரமைப்பு: மாநில மறுசீரமைப்பு ஆணையம் (State Reorganisation Commission) (ஃபசல் அலி, பணிக்கர், குன்ஸ்ரு); மாகாண அரசியலமைப்பு குழு (Provincial Constitution Committee) (சர்தார் வல்லபாய் படேல்); பிரிவு 3 வழிமுறை; பல-அளவுகோல் எல்லை மாற்றம்; கூட்டாட்சி மறுசீரமைப்பு.

கல்விச் சீர்திருத்தங்கள் மற்றும் சமூக நீதி வழிமுறைகள்: இராஜாஜி திட்டம் (Rajagopalachari Scheme) (பகுதிநேர தொழிற்கல்வி); கலேல்கர் ஆணையம் (Kalelkar Commission) (முதல் பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினர் அமைப்பு, 1953); அரசியலமைப்பு இடஒதுக்கீடு கட்டமைப்பு; காலனித்துவத்திலிருந்து சமத்துவ மாதிரிகளுக்கு கற்பித்தல் மாற்றம்.

பொருளாதாரத் திட்டமிடல் மற்றும் வளர்ச்சித் திட்டங்கள்: திட்டக் குழு (Planning Commission) (1950); ஐந்தாண்டு திட்டங்கள்; வெள்ளம் திட்டம் (Operation Flood) (பால் உற்பத்தி, 1970); பசுமைப் புரட்சி; கலப்புப் பொருளாதாரக் கொள்கைகள்; பிராந்திய சமன்பாடு.

மொழி அடையாளம் மற்றும் கலாச்சாரக் கொள்கை கட்டமைப்புகள்: இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டம் (Anti-Hindi Agitation); திமுக (DMK) அரசியல் அணிதிரட்டல்; எட்டாவது அட்டவணை; அதிகாரப்பூர்வ மொழிகள் சட்டம்; கலாச்சாரப் பாதுகாப்புத் திட்டங்கள்; மொழிவாரி கூட்டாட்சி.

தீர்க்கப்பட்ட எடுத்துக்காட்டுகள் மற்றும் பயன்பாடுகள்: ஆணையத்தின் அமைப்பு நினைவுகூறல்; திட்டத்தின் காரணம்; காலவரிசை வரிசைப்படுத்துதல்; கூற்று-காரணம் காரண மதிப்பீடு; துறைசார் அடையாளம்.

PYQ போக்குகள் மற்றும் வடிவங்கள்: உண்மைத் தகவல்களிலிருந்து பகுப்பாய்வுக்கு மாற்றம்; கூற்று-காரணம் மற்றும் பல-கூற்று வடிவங்கள் அதிகரிப்பு; அரசியலமைப்பு கட்டமைப்பு மற்றும் செயல்படுத்தல் வழிமுறைகளுக்கு முக்கியத்துவம்.

வேறு என்ன கேட்கப்படலாம்: இடஒதுக்கீட்டின் அரசியலமைப்பு அடிப்படை குறித்த ஆழமான நீட்டிப்பு; மொழி-கல்வி குறுக்குவெட்டு குறித்த பக்கவாட்டு நீட்டிப்பு; ஆணைய வரிசைப்படுத்துதல் மற்றும் திட்டப் பொருத்துதல் குறித்த சேர்க்கை நீட்டிப்பு.

பொதுவான தவறுகள் மற்றும் பொறிகள்: ஆணைய உறுப்பினர் மாற்றுதல்; காலவரிசை தவறாக வரிசைப்படுத்துதல்; திட்டத் துறை குழப்பம்; கூற்று-காரணம் கேள்விகளில் காரணத்திற்கு பதிலாக தொடர்பு தவறாகக் கருதப்படுதல்.

நினைவாற்றல் உதவிகள் மற்றும் நினைவூட்டல்கள்: ஆணைய உறுப்பினர்களுக்கான FPK சங்கிலி; ஆணைய-திட்ட காலவரிசைக்கான K-R-O வரிசை; இரண்டும் துல்லியமான நினைவுகூறல் மற்றும் பகுப்பாய்வு வரிசைப்படுத்துதலைத் திறக்கின்றன.